Rożnica między zadatkiem, a zaliczką

Zadatek regulowany jest przez art. 394 KC i zabezpiecza wykonanie umowy. Zawsze jest wyrażony w oznaczonej kwocie pieniężnej, którą jedna strona wręcza drugiej przy zawarciu umowy przedwstępnej.

Zwyczajowo zadatek wynosi do 25 % kwoty zakupu, w przypadku większej wpłaty cała nadpłata przechodzi na poczet zaliczki. Strony w umowie mogą ustalić warunki rozliczenia zadatku. W przypadku, gdy tego nie zrobią zastosowanie ma art. 394 KC.
Jeśli umowa została wykonana prawidłowo, czyli dojdzie do wykonania transakcji. Zadatek zostanie zaliczony na poczet ceny zakupu.

W przypadku odstąpienia od zawarcia umowy za porozumieniem obu stron. Zadatek zostaje zwrócony wpłacającemu w 100%. Natomiast, gdy transakcja nie dojdzie do skutku z winy Kupującego. Zadatek przepada na rzecz Sprzedającego w całości.

W odwrotnej sytuacji, gdy tym razem Sprzedający nie wywiąże się warunków umowy przedwstępnej, musi zwrócić zadatek dwukrotnie wyższy stronie Kupującej. Zaliczka stanowi kwotę pieniężną wpłacaną na poczet przyszłych należności, nie jest zabezpieczeniem umowy. W przypadku zaliczki możemy dowolnie, zgodnie z prawem uregulować jej wysokość oraz zasady postępowania z pieniędzmi w razie rezygnacji.

  • jeśli umowa została wykonana prawidłowo to zaliczka zostaje zaliczona na poczet ceny zakupu,
  • jeśli umowa zostaje rozwiązana za zgodą stron to sprzedawca obowiązany jest zwrócić zaliczkę kupującemu,
  • w przypadku niewykonania umowy przez stronę, która otrzymywała zaliczkę – jest ona obowiązana do jej zwrotu. Pozornie konstrukcja zadatku nie różni się wiele od zaliczki. Jednak różnice te dostrzec można dopiero na etapie niewykonania przez jedną ze stron umowy.

Podsumowując:
Zadatek pełni funkcję ochroną, zarówno dla Kupującego, jak i Sprzedającego, ma na celu doprowadzenie transakcji do skutku. W przypadku niewywiązania się jednej ze stron rekompensuje poniesione straty.

Zadatek regulowany jest przez art. 394 KC i zabezpiecza wykonanie umowy. Zawsze jest wyrażony w oznaczonej kwocie pieniężnej, którą jedna strona wręcza drugiej przy zawarciu umowy przedwstępnej.

Zwyczajowo zadatek wynosi do 25 % kwoty zakupu, w przypadku większej wpłaty cała nadpłata przechodzi na poczet zaliczki. Strony w umowie mogą ustalić warunki rozliczenia zadatku. W przypadku, gdy tego nie zrobią zastosowanie ma art. 394 KC.
Jeśli umowa została wykonana prawidłowo, czyli dojdzie do wykonania transakcji. Zadatek zostanie zaliczony na poczet ceny zakupu.

W przypadku odstąpienia od zawarcia umowy za porozumieniem obu stron. Zadatek zostaje zwrócony wpłacającemu w 100%. Natomiast, gdy transakcja nie dojdzie do skutku z winy Kupującego. Zadatek przepada na rzecz Sprzedającego w całości.

W odwrotnej sytuacji, gdy tym razem Sprzedający nie wywiąże się warunków umowy przedwstępnej, musi zwrócić zadatek dwukrotnie wyższy stronie Kupującej. Zaliczka stanowi kwotę pieniężną wpłacaną na poczet przyszłych należności, nie jest zabezpieczeniem umowy. W przypadku zaliczki możemy dowolnie, zgodnie z prawem uregulować jej wysokość oraz zasady postępowania z pieniędzmi w razie rezygnacji.

  • jeśli umowa została wykonana prawidłowo to zaliczka zostaje zaliczona na poczet ceny zakupu,
  • jeśli umowa zostaje rozwiązana za zgodą stron to sprzedawca obowiązany jest zwrócić zaliczkę kupującemu,
  • w przypadku niewykonania umowy przez stronę, która otrzymywała zaliczkę – jest ona obowiązana do jej zwrotu. Pozornie konstrukcja zadatku nie różni się wiele od zaliczki. Jednak różnice te dostrzec można dopiero na etapie niewykonania przez jedną ze stron umowy.

Podsumowując:
Zadatek pełni funkcję ochroną, zarówno dla Kupującego, jak i Sprzedającego, ma na celu doprowadzenie transakcji do skutku. W przypadku niewywiązania się jednej ze stron rekompensuje poniesione straty.